دوره 4، شماره 3 - ( دوره 4، شماره 3 (پیاپی 13) 1402 )
جلد 4 شماره 3 صفحات 100-87 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکتری مشاوره، گروه روانشناسی و مشاوره، واحد قشم، دانشگاهازاد اسالمی، قشم، ایران
2- استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه عالمه طباطبایی، تهران، ایران.
3- استادیار گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاهازاد اسالمی، مرودشت، ایران
4- استادیار، گروه روان شناسی و علوم تربیتی، واحد قشم، دانشگاه ازاد اسالمی، قشم، ایران.
2- استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه عالمه طباطبایی، تهران، ایران.
3- استادیار گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاهازاد اسالمی، مرودشت، ایران
4- استادیار، گروه روان شناسی و علوم تربیتی، واحد قشم، دانشگاه ازاد اسالمی، قشم، ایران.
چکیده: (2585 مشاهده)
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بسته «روایت درمانی مبتنی بر وب» بر کارکردهای اجرایی و تعاملات اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه/بیشفعالی انجام شد. روش پژوهش: با استفاده از یک طرح نیمه تجربی، 30 کودک (18 پسر، 12 دختر) 9 تا 11 ساله مبتلا به اختلال نقصتوجه/بیشفعالی از مراکز مشاوره تحصیلی شیراز در سال تحصیلی 1401-1400 انتخاب شدند. آنها در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در حالی که هر دو گروه تحت درمان دارویی قرار گرفتند، گروه آزمایش تحت آموزش 12 جلسهای «روایت درمانی مبتنی بر وب» قرار گرفتند و گروه کنترل این آموزش را دریافت نکردند. دادهها با استفاده از پرسشنامه های کانرز (2004)، علائم مختصر کودکان (2000) و مهارتهای اجتماعی متسون (1983) جمع آوری شد. آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای آزمون فرضیههای تحقیق و همچنین مقایسههای زوجی بین گروهها با استفاده از آزمونهای پیگیری لوین و بونفرونی انجام شد. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش «روایت درمانی مبتنی بر وب» در بهبود سازمان/برنامهریزی و تعاملات اجتماعی مؤثر بودهاست. اما تفاوت معنی داری در نمرات توجه بین گروه آزمایش و کنترل وجود نداشت. نتیجهگیری: استفاده از فناوریهای جدید مانند «روایت درمانی مبتنی بر وب» راهبرد امیدوارکنندهای را برای توانبخشی کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه/بیشفعالی نشان میدهد.
شمارهی مقاله: 7
واژههای کلیدی: قصهدرمانی، دانشآموزان با اختلال نقصتوجه/بیشفعال، توجه، برنامهریزی/ساماندهی، تعاملات اجتماعی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |