دوره 5، شماره 1 - ( دوره 5، شماره 1 (پیاپی 15) 1403 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 52-43 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری گروه مشاوره، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2- استاد گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاداسلامی، ساری، ایران (نویسنده مسئول)
3- استادیار گروه ریاضی و آمار، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
چکیده:   (1906 مشاهده)
زمینه و هدف: این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش قصه‌گویی مبتنی بر خودگویی مثبت  بر امیدواری و نگرانی از تصویربدنی در کودکان سرطانی می‌باشد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی دارای پیش‌آزمون-پس‌آزمون با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه کودکان 8 تا12 ساله مبتلا به انواع سرطان که در سال 1400 تا خرداد 1401 در بیمارستان بوعلی سینای ساری تحت درمان بودند، تشکیل می‌دهند. حجم نمونه شامل 40 کودک مبتلا به انواع سرطان بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند و برحسب معیارهای ورود و خروج  به پژوهش انتخاب شدند. سپس به طور تصادفی در دو گروه 20 نفری (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل) جایگماری شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت آموزش قصه‌‌گویی مبتنی بر خودگویی مثبت قرار گرفتند ولی گروه کنترل در این بازه زمانی هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار استفاده شده پرسشنامه‌ی امیدواری کودکان (اسنایدر و همکاران، 1996) و نگرانی دربـارە تصویر بدنی (لیتلتون و همکاران، 2005) می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با تحلیل کوواریانس آنکوا در نرم افزار SPSS-25 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش قصه گویی مبتنی بر خودگویی مثبت بر امیدواری و تصویر بدنی کودکان سرطانی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل با اثربخشی معناداری همراه بودند(05/0>p). نتیجه‌گیری: اثربخشی این آموزش می‌تواند در زمینه افزایش امیدواری و کاهش نگرانی از تصویربدنی در کودکان سرطانی مؤثر واقع شود و از این رویکرد، در بیمارستان‌های دارای کودک سرطانی بهره برد
شماره‌ی مقاله: 4
متن کامل [PDF 527 kb]   (686 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1402/10/17 | پذیرش: 1403/1/15 | انتشار: 1403/2/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.