دوره 5، شماره 3 - ( دوره 5، شماره 3 (پیاپی 17) 1403 )                   جلد 5 شماره 3 صفحات 117-104 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسالمی، اراک، ایران
2- استادیار، گروه علوم تربیتی، پردیس آیتاهلل طالقانی، دانشگاه فرهنگیان، قم، ایران
3- استادیار، گروه علوم تربیتی، پردیس آیتاهلل طالقانی، دانشگاه فرهنگیان، قم، ایران.
چکیده:   (1960 مشاهده)
زمینه و هدف: پژوهش حاضر، با هدف بررسی اثربخشی آموزش روش‌های تغییر و اصلاح رفتار به مادران، بر میزان پرخاشگری در کودکان بیش‌فعال، با نقش تعدیل‌کنندگی اضطراب مادران، اجرا شد. روش پژوهش: در این پژوهش، از روش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه ناهمسان، استفاده شد. جامعه آماری، شامل مادرانی که فرزندان بیش‌فعال در دامنه سنی ۷ تا ۱۲ سال داشته و به کلینیک‌های روان‌شناسی و روان‌پزشکی در شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۲ – ۱۴۰۱ مراجعه کرده‌اند، بوده است و60 نفر از آنان، به‌ روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه پژوهش، انتخاب شدند. از این میان، 30 نفر به‌عنوان مادران مضطرب (15 نفر گروه آزمایشی و 15 نفر گروه گواه) و 30 نفر به‌عنوان مادران غیر مضطرب (15 نفر گروه آزمایشی و 15 نفر گروه گواه) در گروه‌ها به‌صورت تصادفی جای‌دهی شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه سیاهه رفتاری کودک و پرسش‌نامه اضطراب بک، استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های داده‌های پژوهش، نشان داد که آموزش روش‌های تغییر و اصلاح رفتار به مادران، در کاهش پرخاشگری کودکان بیش‌فعال موثر بوده (0/05p<) و اضطراب مادران در رابطه بین آموزش روش‌های تغییر و اصلاح رفتار به مادران و پرخاشگری کودکان بیش‌فعال، نقش تعدیل‌کنندگی داشته است (0/520=F، 0/05>P). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که پس از آموزش به مادران، پرخاشگری کودکان، به‌صورت معناداری کاهشی بوده و علاوه بر این، اضطراب مادران در رابطه بین آموزش روش‌های تغییر و اصلاح رفتار به مادران و پرخاشگری کودکان بیش‌فعال، نقش تعدیل‌کنندگی داشته است.
شماره‌ی مقاله: 9
متن کامل [PDF 1286 kb]   (713 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1403/1/26 | پذیرش: 1403/2/10 | انتشار: 1403/4/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.