دوره 6، شماره 1 - ( دوره 6، شماره 1 (پیاپی 19) 1404 )
جلد 6 شماره 1 صفحات 48-36 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2- کارشناس ارشد رشته تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش، دانشگاه پیام نور، کرمان، ایران
2- کارشناس ارشد رشته تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش، دانشگاه پیام نور، کرمان، ایران
چکیده: (1513 مشاهده)
زمینه و هدف: این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش گروهی همدلی مبتنی بر رویکرد شناختی و رفتاری بر پذیرش اجتماعی و ابراز وجود دانشآموزان انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش یک طرح نیمهآزمایشی بود که با استفاده از طرحهای پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانشآموزان ابتدایی شهر کرمان در سال تحصیلی 2023-2024 بود که تعداد سی نفر از دانشآموزان با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند با توجه به جدول کوهن انتخاب شدند و در مرحله بعد، با استفاده از روش انتساب تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار اندازهگیری، دو پرسشنامه ﻣﻘﺒﻮﻟﻴﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻓﻮرد و راﺑﻴﻦ (1970) و پرسشنامه ابراز وجود گمبریل و ریجی (۱۹۷۵) و پکیج مداخله پروتکل آموزش گروهی همدلی مبتنی بر رویکرد شناختی و رفتاری (وزیری و لطفی عظیمی، 2011) بود. در این پژوهش، برای تحلیل یافتهها از نرمافزار اسپیاساس نسخه 28، و برای بررسی فرضیههای پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها: نتایج آزمون فرضیهها نشان داد که آموزش گروهی همدلی مبتنی بر رویکرد شناختی و رفتاری، بر پذیرش اجتماعی و ابراز وجود دانشآموزان مؤثر است. نتیجهگیری: از این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که آموزش گروهی همدلی مبتنی بر رویکرد شناختی و رفتاری، بر پذیرش اجتماعی و ابراز وجود دانشآموزان مؤثر است و با توجه به یافتههای تحقیق پیشنهاد میشود معلمان، مربیان پرورشی و والدین بیشازپیش از آموزش گروهی همدلی مبتنی بر رویکرد شناختی و رفتاری در کارگاههای آموزشی و تربیتی استفاده کنند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |