دوره 7، شماره 1 - ( دوره 7، شماره 1 (پیاپی 23)-در حال انتشار 1405 )
جلد 7 شماره 1 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.Z.REC.1403.102
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khodavand Z, Kiani Q, Sobhi A. (2026). The Effectiveness of Gestalt Play Therapy on Internalizing and Externalizing Problems in Children. Journal of Childhood Health and Education. 7(1), doi:10.32598/JECHE.7.1.472.1
URL: http://jeche.ir/article-1-414-fa.html
URL: http://jeche.ir/article-1-414-fa.html
خداوندی زهرا، کیانی قمر، صبحی افسانه.(1405). اثر بخشی بازی درمانی گشتالتی بر مشکلات درونسازی و برونسازی شده کودکان فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 7 (1) 10.32598/JECHE.7.1.472.1
زهرا خداوندی1 
، قمر کیانی*1 ، افسانه صبحی1
، قمر کیانی*1 ، افسانه صبحی1
1- گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.
چکیده: (42 مشاهده)
زمینه و هدف: کودکان به دلیل محدودیتهای زبانی، شناختی و عاطفی، معمولاً نمیتوانند هیجانات و تعارضهای درونی خود را بهصورت کلامی بیان کنند؛ ازاینرو، بازی بهعنوان زبان طبیعی و اصلی کودک، بهترین و مؤثرترین راه دسترسی به دنیای درونی اوست هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازیدرمانی گشتالتی بر کاهش مشکلات درونسازیشده و برونسازیشده کودکان ۷ تا ۱۰ سال شهر تبریز بود.
روش پژوهش: پژوهش به روش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان ارجاعشده به مراکز مشاوره اداره آموزش و پرورش تبریز در سال تحصیلی 1403 بود که بر اساس مصاحبه بالینی و معیارهای DSM-5-TR، دارای مشکلات درونسازی، برونسازی یا هر دو بودند. با فرض توان آماری 0/80 سطح معناداری 0/05 و اندازه اثر 0/6، حجم نمونه 24 نفر (12 نفر در هر گروه) تعیین شد که بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۱۲ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری دادهها سیاهه رفتار کودک آخنباخ (1991) بود. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۷۵ دقیقهای تحت بازیدرمانی گشتالتی قرار گرفت و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. پس از اطمینان از رعایت پیشفرضها، دادهها با تحلیل کوواریانس تکمتغیری بررسی شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که بازیدرمانی گشتالتی تأثیر بسیار معناداری بر کاهش مشکلات درونیسازی و مشکلات برونیسازی (0/001>p) دارد. اندازه اثر η² برای هر دو متغیر نزدیک به 0/99 گزارش شد که بیانگر اثربخشی بسیار قوی مداخله است.
نتیجهگیری: با توجه به مؤثر بودن گشتالت درمانی بر مشکلات رفتاری–هیجانی کودکان، بهرهگیری از این رویکرد بهویژه در موارد همبود مشکلات درونی و بیرونی، و در مراکز مشاوره مدارس، توصیه میشود.
روش پژوهش: پژوهش به روش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان ارجاعشده به مراکز مشاوره اداره آموزش و پرورش تبریز در سال تحصیلی 1403 بود که بر اساس مصاحبه بالینی و معیارهای DSM-5-TR، دارای مشکلات درونسازی، برونسازی یا هر دو بودند. با فرض توان آماری 0/80 سطح معناداری 0/05 و اندازه اثر 0/6، حجم نمونه 24 نفر (12 نفر در هر گروه) تعیین شد که بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۱۲ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری دادهها سیاهه رفتار کودک آخنباخ (1991) بود. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۷۵ دقیقهای تحت بازیدرمانی گشتالتی قرار گرفت و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. پس از اطمینان از رعایت پیشفرضها، دادهها با تحلیل کوواریانس تکمتغیری بررسی شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که بازیدرمانی گشتالتی تأثیر بسیار معناداری بر کاهش مشکلات درونیسازی و مشکلات برونیسازی (0/001>p) دارد. اندازه اثر η² برای هر دو متغیر نزدیک به 0/99 گزارش شد که بیانگر اثربخشی بسیار قوی مداخله است.
نتیجهگیری: با توجه به مؤثر بودن گشتالت درمانی بر مشکلات رفتاری–هیجانی کودکان، بهرهگیری از این رویکرد بهویژه در موارد همبود مشکلات درونی و بیرونی، و در مراکز مشاوره مدارس، توصیه میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |