fa اثربخشی برنامه فبک (فلسفه برای کودکان) بر شادکامی، کیفیت زندگی و سلامت روان کودکان تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA"><span style="color:#002060">زمینه و هدف:</span></span></b> <span lang="FA">برنامه فبک با هدف پرورش توانایی‌های ذهنی و ارتقای سطح شناختی کودکان، از طریق مشارکت فعال آنان در بحث‌های فلسفی و یادگیری تعاملی، به‌دنبال افزایش توانایی‌های اجتماعی، اخلاقی و شناختی آن‌هاست. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی برنامه فبک (فلسفه برای کودکان) بر شادکامی، کیفیت زندگی و سلامت روان کودکان 9 تا 12 سال شهر تهران انجام شده است. <b><span style="color:#002060">روش پژوهش:</span></b> این مطالعه از نوع نیمه</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری 2 ماهه به</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">شمار می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">رود. جامعه آماری در این پژوهش کلّیه کودکان پایه سوم تا ششم دبستان</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">های شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که با استفاده از روش نمونه</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">گیری در دسترس و هدفمند، 30 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند (هر گروه 15 نفر). هر دو گروه کنترل و آزمایش پرسش‌نامه 29 سؤالی شادکامی آکسفورد (1989)، پرسش‌نامه کیفیت زندگی کودکان ۸ تا ۱۲ ساله (2003) و پرسش‌نامه ارزیابی سلامت روان کودکان و نوجوانان (1984) را تکمیل کردند. دانش</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">آموزان گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 60 دقیقه</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">ای تحت آموزش با تمرینات فبک در طول 10 هفته قرار گرفتند و گروه گواه در حالت انتظار باقی ‌ماند. پس از پایان جلسات و 2 ماه بعد از آن، آزمون‌های ذکرشده برای هر دو گروه آزمایش و کنترل به اجرا درآمدند. داده</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">ها با آزمون تحلیل کوواریانس در نرم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA">افزار </span><span dir="LTR">SPSS24</span><span lang="FA"> تحلیل شدند. <b><span style="color:#002060">یافته‌ها:</span></b> نتایج نشان داد تأثیر برنامه فبک (فلسفه برای کودکان) بر شادکامی، کیفیت زندگی و سلامت روان کودکان 9 تا 12 سال</span> <span lang="FA">شهر تهران معنادار است. <b><span style="color:#002060">نتیجه‌گیری:</span></b> نتیجه گرفته می‌شود که برنامه فبک (فلسفه برای کودکان) می‌تواند به‌عنوان ابزاری مؤثر در ارتقای شادکامی، کیفیت زندگی و سلامت روان کودکان 9 تا 12 سال مورداستفاده قرار گیرد. این تأثیر مثبت به‌دلیل روش‌های آموزشی فبک، ازجمله تشویق به تفکّر انتقادی و مشارکت در بحث‌های فلسفی است.</span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:112%"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="line-height:112%"><span style="color:#002060">Background and Aim:</span></span></b><span style="line-height:112%"> With the aim of developing mental abilities and improving the cognitive level of children, the Fabak program seeks to increase their social, moral, and cognitive abilities through their active participation in philosophical discussions and interactive learning. The present study aimed to assess the effect of the P4C (Philosophy for Children) program on the happiness, quality of life, and mental health of children aged 9-12 in Tehran. </span></span></span></span><br> <span style="line-height:112%"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="line-height:112%"><span style="color:#002060">Methods</span></span></b><b><span style="line-height:112%">:</span></b><span style="line-height:112%"> Accordingly, 30 individuals were selected as a sample and randomly assigned to two experimental and control groups (15 in each group). Both control and experimental groups completed the 29-itemn Oxford Happiness Questionnaire (1989), the Quality-of-Life Questionnaire for 8-12-year-old children (2003), and the Mental Health Assessment Questionnaire for Children and Adolescents (1984). Consequently, the experimental group students were trained for 10 sessions of 60 minutes with P4C exercises for 10 weeks. In addition, the control group remained in waiting mode. Following the end of the sessions and two months later, the mentioned tests were performed for both experimental and control groups. Data were analyzed in SPSS software (version 24) using analysis of covariance. </span></span></span></span><br> <span style="line-height:112%"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="line-height:112%"><span style="color:#002060">Results</span></span></b><b><span style="line-height:112%">:</span></b><span style="line-height:112%"> The results indicated that the impact of the P4C program on happiness, quality of life, and mental health among children aged 9- 12 years in Tehran was significant. </span></span></span></span><br> <b><span style="line-height:112%"><span style="color:#002060">Discussions: </span></span></b><span lang="EN"><span style="line-height:112%">It can be concluded that the P4C program can be used as an effective tool to promote happiness, quality of life, and mental health among children aged 9-12 years. This positive impact can be attributed to the educational methods of P4C, including encouragement of critical thinking and participation in philosophical discussions.</span></span></span></span></div> فبک (فلسفه برای کودکان), شادکامی, کیفیت زندگی, سلامت روان Children, Happiness, Mental health, Philosophy Program for Quality of life 172 183 http://jeche.ir/browse.php?a_code=A-10-291-1&slc_lang=fa&sid=1 Nadia Khaleghi نادیا خالقی nadia.khaleghi@gmail.com 10031947532846004349 0009-0006-6906-0361 No M.A Student in Psychology, Department of Psychology, Payam Noor University, Tehran, Iran کارشناس‌ارشد، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران Mahdieh Rahmanian مهدیه رحمانیان m.rahmanian@pnu.ac.ir 10031947532846004350 10031947532846004350 Yes Associate Professor, Department of Psychology, Payam Noor University, Tehran, Iran دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران