Journal of Childhood Health and Education
فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی
Journal of Childhood Health and Education
Literature & Humanities
http://jeche.ir
1
admin
2783-0721
2783-0721
fa
jalali
1404
8
1
gregorian
2025
11
1
6
3
online
1
fulltext
fa
اثربخشی مداخله مختصر مبتنی بر مواجهه بر خودکارآمدی در مقابله با ترس های شبانه در کودکان ۴ تا ۸ ساله: یک کارآزمایی بالینی
Impact of an Exposure-based Intervention on Self-efficacy in Coping With Nighttime Fears in Iranian Children Aged 4-8 Years: A Clinical Trial
تخصصي
Special
پژوهشي
Research
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><b>زمینه و هدف</b> ترسهای شبانه در کودکان بسیار رایج هستند، اما اغلب آنها با افزایش سن میتوانند بر این ترسها غلبه کنند. باوجوداین در برخی از کودکان این ترسها تشدید شده و تا نوجوانی ادامه مییابند. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر مواجهه بر خودکارآمدی کودکان 4 تا 8 ساله ایرانی در مقابله با ترسهای شبانه انجام شده است. </span></span></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><b>وش پژوهش</b> در این پژوهش از طرح آزمایشی تکموردی با خط پایه چندگانه ناهمزمان استفاده شد. جامعه آماری شامل کودکان 4 تا 8 ساله دارای ترسهای شبانه و ساکن تهران بود که 6 نفر از آنها با روش نمونهگیری هدفمند و براساس معیارهای ورود بهعنوان نمونه انتخاب شدند. آزمودنیها بعد از ارزیابی خط پایه بهمدت 8 هفته مداخله مبتنی بر مواجهه را دریافت کردند. این مداخله توسط والدین و با استفاده از مطالعه کتاب و انجام بازیها با کودک انجام شده است. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامه «آنچه فرزند من در شب در تاریکی میتواند انجام دهد» ( کافمن، (1987 و فرم گزارش خواب استفاده شد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها، از روش تحلیل دیداری و محاسبه درصد بهبودی و ضریب تأثیر استفاده شده است. </span></span></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><b>یافتهها</b> در این پژوهش میانگین نمرات آزمودنیها از 95/7 در خطپایه، به 37/16 در دوره مداخله و 33/18 در دوره پیگیری رسیده است. و آزمودنیها درمجموع به اندازه اثر 62/4 ، 75/56 درصد بهبودی در پایان درمان و 75/56 درصد بهبودی در پیگیری دست یافتهاند. بهطورکلی نتایج نشان میدهند که درمان مبتنی بر مواجهه میتواند تأثیر معناداری بر افزایش خودکارآمدی در مقابله با ترسهای شبانه داشته باشد.</span></span></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><b>نتیجهگیری</b> یافتهها نشان میدهند آزمودنیها پس از دریافت درمان مبتنی بر مواجهه خودکارآمدی بیشتری در مقابله با ترسهای شبانه خود داشته و شبهای بیشتری میتوانند به تنهایی در اتاق تاریک خود بخوابند.</span></span></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify;"></p>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:2;"><strong>Background and Aim</strong> Nighttime fears are very common in children, but most children outgrow them as they get older. However, in some children, these fears become more severe and continue into adolescence. The present study aimed to investigate the effectiveness of an exposure-based intervention on the self-efficacy of 4-8-year-old Iranian children in coping with their nighttime fears.<br>
<strong>Research Methods</strong> This is a clinical trial with a multiple baseline single-case experimental design. Participants were 6 children with nighttime fears aged 4-8 years (4 boys and 2 girls) living in Tehran, Iran, who were selected using a purposive sampling method. After baseline assessment (9, 12, 15 days), the children received an exposure-based intervention for 8 weeks. Their parents were asked to read book “Uncle Light: Turn the Light On and Off ” and play games with their child. Coffman’s What My Child Can Do at Night in the Dark (WICDAN) and a sleep report form were used to collect data. They were assessed before, immediately after, and one-month after the intervention. In order to analyze the data, the visual analysis method and calculation of the percentage of recovery and effect size (Cohen’s d) were used.<br>
<strong>Results </strong>The mean total scores of children increased from 7.95 at baseline to 16.37 post-intervention period and 18.33 in the follow-up phase. The total effect size was 4.62. The total percentage of recovery was 56.75% from baseline to post-test, and 56.75% from baseline to follow-up.<br>
<strong>Conclusion </strong>The exposure-based intervention can increase the self-efficacy in coping with nighttime fears in Iranian children. It can help them sleep alone in their dark room for more nights.</span></span></span></div>
ترس های شبانه, خودکارآمدی, درمان مبتنی بر مواجهه, کودکان
Nighttime fears, Self-efficacy, Exposure therapy, Child
376
387
http://jeche.ir/browse.php?a_code=A-10-339-1&slc_lang=fa&sid=1
Zahra
Nourian
زهرا
نوریان
znourian2000@gmail.com
10031947532846004831
10031947532846004831
No
Department of Clinical Psychology, Faculty of Behavioral Sciences and Mental Health, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
Fereshte
Momeni
فرشته
مومنی
momenipsy@gmail.com
10031947532846004832
10031947532846004832
Yes
Department of Clinical Psychology, Faculty of Behavioral Sciences and Mental Health, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
Behrooz
Dolatshahee
بهروز
دولتشاهی
dolatshahee@yahoo.com
10031947532846004833
10031947532846004833
No
Department of Clinical Psychology, Faculty of Behavioral Sciences and Mental Health, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.