fa مقایسه اثربخشی آموزش ‌ارتقای‌کیفیت ‌زندگی ‌اسلامی و مهارت‌های رفتاردرمانی دیالکتیکی بر رفتارهای خودآسیب‌رسان در نوجوانان بزهکار تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف </strong>افزایش سریع رفتارهای خودآسیب‌رسان در بین نوجوانان بزهکار و گسترش آن در شبکه‌های اجتماعی ضرورت مطالعه این رفتار را روشن کرده است. بنابراین هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان ارتقای کیفیت ‌زندگی ‌اسلامی و آموزش مهارت‌های رفتاردرمانی دیالکتیکی بر رفتارهای خودآسیب‌رسان در نوجوانان بزهکار بود.<br> <strong>روش پژوهش</strong> در این مطالعه نیمه‌آزمایشی جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربیت شهر زاهدان در سال 2025 میلادی بود. از میان آن‌ها 60 نوجوان به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمون و یک گروه کنترل (هر گروه 20نفر) جایگزین شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از سیاهه رفتارهای خودآسیب‌رسان کلونسکی و گلین استفاده شد. گروه ازمون اول دوره آموزشی ارتقای کیفیت ‌زندگی ‌اسلامی و گروه آزمون دوم مهارت‌های رفتاردرمانی دیالکتیکی را طی 8 جلسه 60 دقیقه‌ای (هر هفته 1 جلسه) به‌صورت گروهی دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. برای تحلیل داده‌های پژوهش از شاخص آماره ‌ام.باکس، تحلیل واریانس چندمتغیری، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر، آزمون تعقیبی و واریانس بین گروهی استفاده شد.<br> <strong>یافته‌ها </strong>نتایج حاکی از آن بود که استفاده از رفتاردرمانی دیالکتیکی و آموزش ‌ارتقای ‌کیفیت ‌زندگی ‌اسلامی بر بهبود کارکردهای درون فردی و بهبود کارکردهای بین فردی در مرحله پس‌آزمون تأثیر دارد.&nbsp;<br> <strong>نتیجه‌گیری‌</strong> نتایج مطالعه حاضر نشان داد مداخله ارتقای کیفیت‌زندگی‌اسلامی و درمان دیالکتیکی باعث می‌شود از خطر خودآسیب‌رسانی در نوجوانان بزهکار جلوگیری شود.<br> &nbsp;</div> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></b></span></span></span></span></span> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Aim</strong> The rapid increase in self-harming behaviors among delinquent adolescents, alongside their spread on social networks, has underscored the necessity of studying this phenomenon. Therefore, the aim of this study was to compare the effect of Islamic quality of life education and dialectical behavior therapy skills education on self-harming behaviors in delinquent adolescents.&nbsp;<br> <strong>Research Methods</strong> This quasi-experimental study included all delinquent adolescents within the Zahedan Correctional Center in 2024 as its statistical population. From this population, 60 adolescents were selected through purposive sampling and randomly assigned to two intervention groups and one control group (20 individuals in each group). The first intervention group participated in an 8-session (one 60-minute session per week) Islamic quality of life training course, while the second intervention group received dialectical behavior therapy skills training over the same duration and format. The control group was placed on a waiting list. To analyze the research data, statistical indices such as M. Box&rsquo;s, multivariate analysis of variance (MANOVA), repeated measures analysis of variance, and post hoc tests were employed, along with an examination of between-group variance.&nbsp;<br> <strong>Results </strong>The results indicated that the use of dialectical behavior therapy and Islamic quality of life training had a significant effect on improving intrapersonal functions (F=4.89) and interpersonal functions (F=21.30) in the post-test phase.<br> <strong>Conclusion </strong>The results of the present study demonstrated that the intervention combining Islamic quality of life and dialectical therapy helped prevent the risk of self-harm in delinquent adolescents.&nbsp;<br> &nbsp;</div> رفتاردرمانی دیالکتیکی, نوجوانان بزهکار, کیفیت زندگی اسلامی, رفتارهای خودآسیب‌رسان Dialectical behavior therapy, Delinquent adolescents, Islamic quality of life, Self-Harming behaviors 540 555 http://jeche.ir/browse.php?a_code=A-10-369-1&slc_lang=fa&sid=1 Ahmad Mirgol احمد میرگل ahmad.mirgoli@gmail.com 10031947532846005016 10031947532846005016 No Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Payam Noor University, Zahedan, Iran. گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، زاهدان، ایران. Zahra Ghorbani زهرا قربانی m.sarhadi@gmail.com 10031947532846005017 10031947532846005017 No Department of Educational Psychology, NT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Farshid Mohammadi فرشید محمدی f.m.2020@gmail.com 10031947532846005018 0009-0003-4935-9778 No Department of psychology and Counselling, Farhangian University, Tehran, Iran. گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. Allah Nazar Alisoufi الله نظر علیصوفی an.alisfi@cfu.ac.ir 10031947532846005019 10031947532846005019 Yes Department of Educational Psychology, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Marziyeh Soheyli مرضیه سهیلی mar.so.50@gmail.com 10031947532846005020 0009-0003-6009-7246 No Department of Educational Psychology, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.