fa طراحی برنامه داستان‌های اجتماعی و تعیین کارآمدی آن بر مهارت‌های اجتماعی و سه مؤلفه‌ی آن در کودکان دارای اختلال طیف اتیسم عمومى General پژوهشي Research مقدمه: نقص در مهارت‌های اجتماعی ویژگی بارز اختلال طیف اتیسم است. هدف، طراحی داستان‌‌‌‌‌های اجتماعی و تعیین کارآمدی آن بر مهارت‌های اجتماعی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم بود. روش پژوهش: در مطالعه تک آزمودنی با طرح خط پایه و مداخله(ABAB)، چهار کودک به شیوه در دسترس از کودکان پسر 7 تا 12 سال دارای اختلال طیف اتیسم در شهر مشهد انتخاب شدند. رفتار آماج با توجه به ویژگیهای فردی تعیین و بر مبنای آن داستان اجتماعی طراحی شد. مهارت‌های اجتماعی در خط پایه با استفاده از پرسشنامه نیمرخ مهارت‌های اجتماعی اتیسم و مشاهده منظم اندازهگیری شد. کودکان در 20 جلسه آموزشی داستان اجتماعی(پنج بار در هفته؛ هر جلسه 30 دقیقه) شرکت کردند. در پایان مداخله، مهارتهای اجتماعی به وسیله پرسشنامه، اندازهگیری و داده‌ها با استفاده از نمودار خط پایه، اندازه اثر و درصد بهبودی تحلیل شد. یافته‌ها: با توجه به اندازه‌های اثر و درصد بهبودی، 45/10% ، 24/9% ، 93/7% و 34/16% از بهبودی بهترتیب در مهارت‌های اجتماعی، تقابل اجتماعی، مشارکت اجتماعی و رفتار زیانبخش احتماعی ناشی از شرکت در برنامه آموزشی بوده است. مشاهده منظم نشان داد که داستان اجتماعی موجب بهبود در تقابل اجتماعی هر چهار کودک، بهبود مشارکت اجتماعی دو کودک و بهبود رفتار زیان‌بخش اجتماعی سه کودک شده است. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به کارآمدی داستان‌های اجتماعی بر بهبود مهارت‌های اجتماعی(تقابل اجتماعی، مشارکت اجتماعی، رفتار زیانبخش اجتماعی) کودکان با اختلال طیف اتیسم، میتوان نتیجه گرفت که گنجاندن داستان‌های اجتماعی در برنامه‌ریزی آموزشی کودکان موجب پیشگیری از بروز مشکلات روابط اجتماعی در آن‌ها میشود. Introduction: Social skill deficiency is an obvious characteristic in autism spectrum disorder (ASD). The purpose of this study was to design social stories program and determine its efficacy on social skills in children with ASD. Research Method: In this single subject study with baseline and intervention (ABAB) design, four 7 to 12-year-old-male children with ASD were selected in convenient method in Mashhad City. Their target behavior was determined based on their characteristics, then the social stories were designed accordingly. The social skills of all children were assessed by the Autism Social Skills Profile Questionnaire (ASSP) and systematic observation. Children participated in 20 training sessions (five times a week; 30 minutes per session) and received social stories. The social skills were assessed at the end of intervention. The data were analyzed by baseline diagrams, effect size, and improvement percentage. Results: Regarding to effect sizes and improvement percentage, 10.45%, 9.24%, 7.93%, and 16.34% of improvement in social skills, social reciprocity, social participation, and social detrimental behavior were due to participation in the intervention program. In addition, systematic observation showed that social stories have been led to improvement of social reciprocity of four children, social participation of two children, and social detrimental behavior of three children respectively. Discussion: Based on the efficacy of social stories on social skills (social reciprocity, social participation, and social detrimental behavior) of children with ASD, it can be concluded that considering social stories in training curriculum for ASD children will prevent the problems of their social relations. داستان اجتماعی, مهارتها اجتماعی, اختلال طیف اتیسم Social Story, Social Skills, Autism Spectrum Disorder 98 122 http://jeche.ir/browse.php?a_code=A-10-2-30&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Reza Akhgari محمدرضا اخگری 1003194753284600567 1003194753284600567 No Masoume Pourmohamadreza-Tajrishi معصومه پورمحمدرضای تجریشی 1003194753284600568 1003194753284600568 Yes Gita Movallali گیتا موللی 1003194753284600569 1003194753284600569 No Razieh Bidhendi Yarandi راضیه بیدهندی یارندی 1003194753284600570 1003194753284600570 No