دوره 7، شماره 2 - ( دوره 7، شماره 2- در حال انتشار 1405 )
جلد 7 شماره 2 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.ABHRR.REC.1404.002
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Najafi S, Pouyamanesh J, Babakhani V, Alijani F. (2026). The Effectiveness of Schema Therapy on Life Satisfaction, Resilience, and Hope in Parents Experiencing the Loss of a Young Child. Journal of Childhood Health and Education. 7(2), doi:10.32598/JECHE.7.2.471.1
URL: http://jeche.ir/article-1-415-fa.html
URL: http://jeche.ir/article-1-415-fa.html
نجفی سولماز، پویامنش جعفر، باباخانی وحیده، علیجانی فاطمه.(1405). اثربخشی طرحواره درمانی بر رضایت از زندگی، تابآوری و امیدواری در والدین با تجربه سوگ فرزند خردسال فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 7 (2) 10.32598/JECHE.7.2.471.1
1- گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
چکیده: (21 مشاهده)
زمینه و هدف: سوگ یکی از پیچیدهترین و عمیقترین تجارب انسانی است که در پاسخ به فقدان یک فرد یا رابطه معنادار رخ میدهد. این تجربه، بهویژه هنگامی که به از دست دادن فرزند مربوط میشود، میتواند اثرات عاطفی، شناختی و رفتاری شدیدی بر افراد به جا بگذارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی طرحوارهدرمانی بر رضایت از زندگی، تابآوری و امید به زندگی در والدین سوگوار بود.
روش پژوهش: روش پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری سهماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل والدین سوگواری بود که به دلیل فقدان فرزندخردسالشان در سال 1402 به مراکز مشاوره شهر تبریز مراجعه کرده بودند. نمونه پژوهش شامل 24 والدین (15 زن و 9 مرد) بود که از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره (آزمایش و کنترل) تقسیم شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای تجربه سوگ (بارت و اسکات، 1989)، پرسشنامه رضایت از زندگی (اندیکت و همکاران، 1993)، تابآوری (کانر و دیویدسون، 2003)، و امید به زندگی (اسنایدر و و همکاران، 1991) بود. مداخله طرحوارهدرمانی طی 8 جلسه 90 دقیقهای هفتگی بر اساس پروتکل یانگ و همکاران (2003) اجرا شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و آزمون بونفرنی انجام شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که بین پیش آزمون، پس آزمون رضایت از زندگی، تابآوری و امید به زندگی در گروه آزمایش تفاوت معناداری داشت و همچنین بین پس آزمون و پیگیری در گروه آزمایش تفاوت وجود نداشت و نتایج در دوره پیگیری حفظ شد.
نتیجهگیری: اثربخشی ناشی از رویکرد یکپارچه درمان در اصلاح طرحوارههای ناسازگار، پردازش هیجانی عمیق و جایگزینی سبکهای مقابلهای کارآمد است که به والدین در بازسازی معنای زندگی کمک میکند. بنابراین، طرحوارهدرمانی بهعنوان مداخلهای مؤثر و ریشهمحور برای بهبود کیفیت زندگی والدین داغدیده توصیه میشود.
روش پژوهش: روش پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری سهماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل والدین سوگواری بود که به دلیل فقدان فرزندخردسالشان در سال 1402 به مراکز مشاوره شهر تبریز مراجعه کرده بودند. نمونه پژوهش شامل 24 والدین (15 زن و 9 مرد) بود که از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره (آزمایش و کنترل) تقسیم شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای تجربه سوگ (بارت و اسکات، 1989)، پرسشنامه رضایت از زندگی (اندیکت و همکاران، 1993)، تابآوری (کانر و دیویدسون، 2003)، و امید به زندگی (اسنایدر و و همکاران، 1991) بود. مداخله طرحوارهدرمانی طی 8 جلسه 90 دقیقهای هفتگی بر اساس پروتکل یانگ و همکاران (2003) اجرا شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و آزمون بونفرنی انجام شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که بین پیش آزمون، پس آزمون رضایت از زندگی، تابآوری و امید به زندگی در گروه آزمایش تفاوت معناداری داشت و همچنین بین پس آزمون و پیگیری در گروه آزمایش تفاوت وجود نداشت و نتایج در دوره پیگیری حفظ شد.
نتیجهگیری: اثربخشی ناشی از رویکرد یکپارچه درمان در اصلاح طرحوارههای ناسازگار، پردازش هیجانی عمیق و جایگزینی سبکهای مقابلهای کارآمد است که به والدین در بازسازی معنای زندگی کمک میکند. بنابراین، طرحوارهدرمانی بهعنوان مداخلهای مؤثر و ریشهمحور برای بهبود کیفیت زندگی والدین داغدیده توصیه میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
