دوره 6، شماره 2 - ( دوره6، شماره2(پیاپی20) 1404 )
جلد 6 شماره 2 صفحات 238-221 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: درحال صدور
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Allameh M, Salimi N, Malekbostan S, Miranisargazi N, Ghadiri S. (2025). Comparison of the Effectiveness of Intervention based on Parent-child Relationship and Dialectical Behavior Therapy on Communication Skills and Reduction of the Symptoms of Attention Deficit Disorder in Hyperactive Children. Journal of Childhood Health and Education. 6(2), 221-238. doi:10.22034/jeche.6.2.221
URL: http://jeche.ir/article-1-303-fa.html
URL: http://jeche.ir/article-1-303-fa.html
علامه معصومه، سلیمی نسرین، مالک بستان آباد شهلا، میرانی سرگزی نرگس، قدیری شقایق.(1404). مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر رابطه والد-کودک و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر مهارتهای ارتباطی و کاهش نشانههای اختلال نقص توجه در کودکان بیشفعال فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 6 (2) :238-221 10.22034/jeche.6.2.221
معصومه علامه1 
، نسرین سلیمی2 ، شهلا مالک بستان آباد3 ، نرگس میرانی سرگزی*4 ، شقایق قدیری5
، نسرین سلیمی2 ، شهلا مالک بستان آباد3 ، نرگس میرانی سرگزی*4 ، شقایق قدیری5
1- گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز، تهران، ایران
2- گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3- گروه روانشناسی تربیتی، واحد تبریز دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4- گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
5- گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران
2- گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3- گروه روانشناسی تربیتی، واحد تبریز دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4- گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
5- گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده: (1438 مشاهده)
زمینه و هدف: بیشفعالی و نقص توجه از اختلالات رایج دهه اخیر در میان کودکان است که پیامدهایی ازجمله کاهش مهارتهای ارتباطی، گوشهگیری و مشکلات تحصیلی را در پی دارد. بنابراین، این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر رابطه والد-کودک و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر مهارتهای ارتباطی و کاهش نشانههای اختلال نقص توجه در کودکان بیشفعال انجام شد.
روش پژوهش: این مطالعه، طرحی نیمهآزمایشی، و جامعه آماری آن شامل تمام کودکان بیشفعال شهر تبریز و تهران بود. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، تعداد 60 کودک پنج تا دوازدهساله انتخاب شدند و به شیوه تصادفی ساده در دو گروه مداخله و یک گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه مهارتهای ارتباطی بینفردی ماتسون (1983) و شاخص اختلال نقص توجه جردن (1992) بود. دادهها با روش تحلیل کوواریانس یکطرفه، آزمون تی مستقل و آنالیز واریانس در نسخه 26 نرمافزار اسپیاساس تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد بین مداخله مبتنی بر رابطه والد-کودک و رفتاردرمانی دیالکتیکی و گروه کنترل در پسآزمون متغیر مهارتهای ارتباطی و کاهش نشانههای اختلال نقص توجه تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین، مداخله مبتنی بر رابطه والد-کودک نسبت به رفتاردرمانی دیالکتیکی تأثیر بیشتری بر مهارتهای ارتباطی و کاهش نقص توجه کودکان مبتلابه بیشفعالی دارد.
نتیجهگیری: در این پژوهش، به والدین آموزش داده شد که نیازهای کودکان را بشناسند و این امر منجر به جلوگیری از مشکلات ناشی از بیشفعالی ازجمله نقص توجه شد. از طرفی، یا: رفتار مثبت والد با کودک و واکنش کارآمد در برابر رفتارهای او میتواند الگوی مناسبی برای تمرکز و توجه فرد پدید آورد و درنهایت، به او در کنترل علائم نقص توجه یاری رساند.
روش پژوهش: این مطالعه، طرحی نیمهآزمایشی، و جامعه آماری آن شامل تمام کودکان بیشفعال شهر تبریز و تهران بود. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، تعداد 60 کودک پنج تا دوازدهساله انتخاب شدند و به شیوه تصادفی ساده در دو گروه مداخله و یک گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه مهارتهای ارتباطی بینفردی ماتسون (1983) و شاخص اختلال نقص توجه جردن (1992) بود. دادهها با روش تحلیل کوواریانس یکطرفه، آزمون تی مستقل و آنالیز واریانس در نسخه 26 نرمافزار اسپیاساس تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد بین مداخله مبتنی بر رابطه والد-کودک و رفتاردرمانی دیالکتیکی و گروه کنترل در پسآزمون متغیر مهارتهای ارتباطی و کاهش نشانههای اختلال نقص توجه تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین، مداخله مبتنی بر رابطه والد-کودک نسبت به رفتاردرمانی دیالکتیکی تأثیر بیشتری بر مهارتهای ارتباطی و کاهش نقص توجه کودکان مبتلابه بیشفعالی دارد.
نتیجهگیری: در این پژوهش، به والدین آموزش داده شد که نیازهای کودکان را بشناسند و این امر منجر به جلوگیری از مشکلات ناشی از بیشفعالی ازجمله نقص توجه شد. از طرفی، یا: رفتار مثبت والد با کودک و واکنش کارآمد در برابر رفتارهای او میتواند الگوی مناسبی برای تمرکز و توجه فرد پدید آورد و درنهایت، به او در کنترل علائم نقص توجه یاری رساند.
واژههای کلیدی: رابطه والد-کودک، رفتاردرمانی دیالکتیکی، مهارتهای ارتباطی، اختلال نقص توجه، کودکان بیشفعال
چکیده گسترده [HTML 32 KB] (24 دریافت)
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
