، سپیده سمسار یزدی1
، فرنگیس دمهری*1
زمینه و هدف هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثربخشی تأثیر برنامه درمانی مبتنی بر تعامل والد کودک (PCIT) و بازیدرمانی مبتنی بر تعامل والد کودک (CPRT) بر مشکلات رفتاری کودک و بهبود عملکرد خانواده در کودکان پیشدبستانی بود.
روش پژوهش این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با 2 گروه آزمایش) هر کدام 15 نفر) و یک گروه کنترل 15) نفر) بود. جامعه تحقیق پژوهش حاضر والدین کودکان پیشدبستانی شهر یزد در سال تحصیلی 2024-2025 بودند که 45 نفر از آنها به روش نمونهگیری دردسترس با استفاده از جدول کوهن و داوطلبانه انتخاب شدند. بهمنظور گردآوری دادهها از پرسشنامه عملکرد خانواده اپشتاین (1980) و پرسشنامه رفتاری کودک آخنباخ (1999) استفاده شد. برنامههای درمانی مبتنی بر تعامل والد-کودک برای یک گروه آزمایش و بازیدرمانی مبتنی بر تعامل والد کودک برای گروه دوم آزمایش اجرا شد. برای گروه کنترل هیچ درمانی اجرا نشد. نتایج بهدستآمده با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 24 و بررسی فرضیهها با روش آماری تحلیل کواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها تحلیل دادهها نشان داد برنامه درمانی تعامل والد-کودک (CPRT) برکاهش مشکل رفتاری کودکان پیشدبستانی با ضریب 0/59 تأثیر دارد. همچنین بازیدرمانی مبتنی بر تعامل والد-کودک بر کاهش مشکل رفتاری کودکان پیشدبستانی با ضریب 0/53 تأثیر دارد. نتایج نشان میدهد برنامه درمانی (CPRT) نسبت به برنامه (PCIT) تأثیر بیشتری بر کاهش رفتاری کودکان دارد. همچنین هر دو روش آموزشی بر بهبود عملکرد خانواده بهطور یکسانی تأثیر مثبتی دارد.
نتیجهگیری باتوجهبه نتایج پژوهش برای کاهش مشکلات رفتاری کودکان پیشدبستانی استفاده از برنامه درمانی تعامل والد-کودک (CPRT) توصیه میشود.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |