دوره 6، شماره 4 - ( دوره 6، شماره 4 (پیاپی 22)- در حال انتشار 1404 )
جلد 6 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.QOM.REC.1402.045
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Fahimi M, Alavi K, Salimi F. (2026). The Effect of a Sports-Integrated Mindfulness Program on Reducing Stress and Anxiety in Later Elementary School Girls: A Quasi-Experimental Study. Journal of Childhood Health and Education. 6(4), doi:10.32598/JECHE.6.4.413.1
URL: http://jeche.ir/article-1-370-fa.html
URL: http://jeche.ir/article-1-370-fa.html
فهیمی مهدی، علوی خلیل، سلیمی فاطمه.(1404). تأثیر برنامه تلفیقی ذهنآگاهی ورزشی بر کاهش استرس و اضطراب دختران دوره دوم ابتدایی: یک مطالعه نیمهتجربی فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 6 (4) 10.32598/JECHE.6.4.413.1
مهدی فهیمی*1 
، خلیل علوی1 ، فاطمه سلیمی2
، خلیل علوی1 ، فاطمه سلیمی2
1- گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
2- گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه شهاب دانش، قم، ایران
2- گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه شهاب دانش، قم، ایران
چکیده: (52 مشاهده)
زمینه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر برنامه ترکیبی ذهنآگاهی ورزشی بر کاهش استرس و اضطراب شناختی و جسمانی در دختران دوره دوم ابتدایی انجام شد. با توجه به افزایش نگرانیها درباره سلامت روان کودکان، شناسایی مداخلات مؤثر در این زمینه از اهمیت ویژهای برخوردار است.
روش پژوهش: مطالعه حاضر به روش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونهای متشکل از ۶۰ دانشآموز دختر به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته در برنامه ذهنآگاهی ورزشی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه معمول مدرسه را دنبال نمودند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای استاندارد استرس کودکان و اضطراب شناختی و جسمانی بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری در نمرات استرس (۳۲٫۰۹٪)، اضطراب شناختی (۲۲٫۹۳٪) و اضطراب جسمانی (۲۸٫۱۳٪) تجربه کردند. تحلیل MANOVA اثر کلی معناداری را برای مداخله نشان داد. اندازه اثر ترکیبی ۰٫۴۲ به دست آمد که نشاندهنده تأثیر بالینی قابل توجه مداخله است. همچنین، تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد که سابقه فعالیت ورزشی پیشبین معناداری برای پاسخ به مداخله بوده است.
نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش مؤید اثربخشی برنامههای ترکیبی ذهنآگاهی ورزشی در کاهش استرس و اضطراب دانشآموزان دختر دوره ابتدایی است. این نتایج میتواند مبنای علمی برای طراحی برنامههای مدرسهمحور در حوزه ارتقای سلامت روان کودکان قرار گیرد. پیشنهاد میشود مطالعات آینده با دورههای پیگیری طولانیتر و در نمونههای بزرگتر انجام شوند.
روش پژوهش: مطالعه حاضر به روش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونهای متشکل از ۶۰ دانشآموز دختر به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته در برنامه ذهنآگاهی ورزشی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه معمول مدرسه را دنبال نمودند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای استاندارد استرس کودکان و اضطراب شناختی و جسمانی بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری در نمرات استرس (۳۲٫۰۹٪)، اضطراب شناختی (۲۲٫۹۳٪) و اضطراب جسمانی (۲۸٫۱۳٪) تجربه کردند. تحلیل MANOVA اثر کلی معناداری را برای مداخله نشان داد. اندازه اثر ترکیبی ۰٫۴۲ به دست آمد که نشاندهنده تأثیر بالینی قابل توجه مداخله است. همچنین، تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد که سابقه فعالیت ورزشی پیشبین معناداری برای پاسخ به مداخله بوده است.
نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش مؤید اثربخشی برنامههای ترکیبی ذهنآگاهی ورزشی در کاهش استرس و اضطراب دانشآموزان دختر دوره ابتدایی است. این نتایج میتواند مبنای علمی برای طراحی برنامههای مدرسهمحور در حوزه ارتقای سلامت روان کودکان قرار گیرد. پیشنهاد میشود مطالعات آینده با دورههای پیگیری طولانیتر و در نمونههای بزرگتر انجام شوند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
