دوره 7، شماره 2 - ( دوره 7، شماره 2- در حال انتشار 1405 )                   جلد 7 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IAU.KHSH.REC.1404.070


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

abbaszadeh F, Rahimi Pardanjani S. (2026). The Effectiveness of Play Therapy with a Schema Therapy Approach on Parent-Child Interaction and Clinical Symptoms of Separation Anxiety in Preschool Children. Journal of Childhood Health and Education. 7(2), doi:10.32598/JECHE.7.2.460.1
URL: http://jeche.ir/article-1-404-fa.html
عباس زاده فاطمه، رحیمی پردنجانی سعید.(1405). اثربخشی بازی‌درمانی با رویکرد طرحواره‌درمانی بر تعامل والد-کودک و نشانه‌های بالینی اضطراب جدایی در کودکان پیش‌دبستانی فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 7 (2) 10.32598/JECHE.7.2.460.1

URL: http://jeche.ir/article-1-404-fa.html


1- گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران
چکیده:   (22 مشاهده)
زمینه و هدف: اضطراب جدایی در سال‌های نخست زندگی می‌تواند تعامل عاطفی والدکودک را تحت تأثیر قرار دهد و مسیر رشد هیجانی کودک را با چالش مواجه سازد، لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی‌درمانی با رویکرد طرحواره‌درمانی بر تعامل والد-کودک و نشانه‌های بالینی اضطراب جدایی بود.
روش پژوهش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری دوماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 4 تا 6 ساله دارای اختلال اضطراب جدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1404-1403 بود که در مراکز پیش‌دبستانی ثبت‌نام کرده بودند. برای انتخاب نمونه، پرسشنامه اضطراب کودکان به‌صورت در دسترس روی 230 کودک اجرا و 55 کودک دارای اختلال اضطراب جدایی شناسایی شدند. از میان آنان 30 کودک انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه جای‌دهی شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اضطراب کودکان اسپنس (1997) و مقیاس رابطه والد-کودک پیانتا (1994) بود. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه‌ای بازی‌درمانی با رویکرد طرحواره‌درمانی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و نرم‌افزار SPSS-29 تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بازی‌درمانی با رویکرد طرحواره‌درمانی بر تعامل والد-کودک (0/46=Eta) و نشانه‌های بالینی اضطراب جدایی (0/45=Eta) در کودکان پیش‌دبستانی تأثیر معناداری داشته است و این اثر در طول مرحله پیگیری نیز ماندگار بوده است. همچنین بازی‌درمانی با رویکرد طرحواره‌درمانی بر مؤلفه‌های تعامل والد-کودک (تعارض، وابستگی، نزدیکی) نیز تأثیرگذار بوده است.
نتیجه‌گیری: در نتیجه بازی‌درمانی با رویکرد طرحواره‌درمانی می‌تواند به‌عنوان یک رویکرد مداخله‌ای کارآمد در ارتقای کیفیت تعامل والد ـ کودک و کاهش اضطراب جدایی در دوره پیش‌دبستانی مورد توجه روانشناسان کودک قرار گیرد.
     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/11/1 | پذیرش: 1405/4/10 | انتشار: 1405/4/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Childhood Health and Education

Designed & Developed by : Yektaweb