دوره 7، شماره 2 - ( دوره 7، شماره 2- در حال انتشار 1405 )
جلد 7 شماره 2 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.Z.REC.1403.106
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khanmohammadi A, Kiani Q, Moayedfar H. (2026). The Mediating Role of Moral Development in the Relationship Between Narcissism and Bullying with Academic Cheating in High School Students. Journal of Childhood Health and Education. 7(2), doi:10.32598/JECHE.7.2.472.2
URL: http://jeche.ir/article-1-426-fa.html
URL: http://jeche.ir/article-1-426-fa.html
خان محمدی عاطفه، کیانی قمر، مویدفر همام.(1405). نقش میانجی رشد اخلاقی در رابطه بین خودشیفتگی و قلدری بر تقلب تحصیلی در دانشآموزان( مقطع متوسطه دوم) فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 7 (2) 10.32598/JECHE.7.2.472.2
نقش میانجی رشد اخلاقی در رابطه بین خودشیفتگی و قلدری بر تقلب تحصیلی در دانشآموزان( مقطع متوسطه دوم)
1- گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
چکیده: (15 مشاهده)
زمینه و هدف: تقلب تحصیلی به عنوان یکی از جدیترین چالشهای سلامت روان و صداقت تحصیلی در نوجوانان شناخته شده است. پژوهش حاضر با هدف مدلیابی اثر خودشیفتگی و قلدری بر تقلب تحصیلی با نقش میانجی رشد اخلاقی در دانشآموزان مقطع متوسطه دوم انجام شد.
روش پژوهش: این پژوهش به روش همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر زنجان در سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونهای به حجم ۳۱۱ نفر (۱۶۷ پسر و ۱۴۴ دختر) به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. شرکتکنندگان پرسشنامه تقلب تحصیلی مرداک و استفنز (۲۰۰۵)، پرسشنامه شخصیت خودشیفته نسخه ۱۶ گویهای آمز، رز و اندرسون (۲۰۰۶)، مقیاس قلدری ایلی نویز اسپلاگه و هولت (۲۰۰۱) و مقیاس رشد اخلاقی معنویپور (۱۳۹۱) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و آزمون بوت استرپ در نرمافزارهای SPSS نسخه ۲۸ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. خودشیفتگی و قلدری به طور مثبت و معنادار تقلب تحصیلی را پیشبینی کردند. رشد اخلاقی به طور منفی و معنادار تقلب تحصیلی را پیشبینی کرد. همچنین خودشیفتگی و قلدری به طور منفی و معنادار رشد اخلاقی را پیشبینی نمودند. نتایج مربوط به اثرات غیرمستقیم نیز نشان داد که رشد اخلاقی نقش میانجی معناداری در رابطه بین خودشیفتگی و قلدری با تقلب تحصیلی ایفا میکند.
نتیجهگیری: یافتهها نقش مهم رشد اخلاقی را به عنوان یک مکانیسم محافظتی در رابطه بین خودشیفتگی و قلدری با تقلب تحصیلی مشخص کرد. مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای کاهش تقلب تحصیلی در دانشآموزان مقطع متوسطه دوم میتوانند بر تقویت استدلال اخلاقی، بهبود همدلی و کاهش مکانیسمهای بازداریزدایی اخلاقی متمرکز شوند. همچنین طراحی برنامههای ضدقلدری و آموزش والدین برای پیشگیری از پرورش خودشیفتگی در نوجوانان توصیه میشود.
روش پژوهش: این پژوهش به روش همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر زنجان در سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونهای به حجم ۳۱۱ نفر (۱۶۷ پسر و ۱۴۴ دختر) به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. شرکتکنندگان پرسشنامه تقلب تحصیلی مرداک و استفنز (۲۰۰۵)، پرسشنامه شخصیت خودشیفته نسخه ۱۶ گویهای آمز، رز و اندرسون (۲۰۰۶)، مقیاس قلدری ایلی نویز اسپلاگه و هولت (۲۰۰۱) و مقیاس رشد اخلاقی معنویپور (۱۳۹۱) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و آزمون بوت استرپ در نرمافزارهای SPSS نسخه ۲۸ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. خودشیفتگی و قلدری به طور مثبت و معنادار تقلب تحصیلی را پیشبینی کردند. رشد اخلاقی به طور منفی و معنادار تقلب تحصیلی را پیشبینی کرد. همچنین خودشیفتگی و قلدری به طور منفی و معنادار رشد اخلاقی را پیشبینی نمودند. نتایج مربوط به اثرات غیرمستقیم نیز نشان داد که رشد اخلاقی نقش میانجی معناداری در رابطه بین خودشیفتگی و قلدری با تقلب تحصیلی ایفا میکند.
نتیجهگیری: یافتهها نقش مهم رشد اخلاقی را به عنوان یک مکانیسم محافظتی در رابطه بین خودشیفتگی و قلدری با تقلب تحصیلی مشخص کرد. مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای کاهش تقلب تحصیلی در دانشآموزان مقطع متوسطه دوم میتوانند بر تقویت استدلال اخلاقی، بهبود همدلی و کاهش مکانیسمهای بازداریزدایی اخلاقی متمرکز شوند. همچنین طراحی برنامههای ضدقلدری و آموزش والدین برای پیشگیری از پرورش خودشیفتگی در نوجوانان توصیه میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
