، سمیرا وکیلی*2
، مریم مقدسین3
، بیتا نصرالهی4
، کیوان ملانوروزی5
زمینه و هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان در رابطه انعطافپذیری روانشناختی والدین و اختلالات بالینی کودکان انجام شد. انعطافپذیری روانشناختی والدین بهعنوان یکی از عوامل کلیدی در سلامت روان کودکان شناخته شده است و کاهش آن با افزایش مشکلات رفتاری و عاطفی درکودکان مرتبط است. دشواریهای تنظیم هیجان والدین ممکن است این رابطه را تشدید کند، زیرا توانایی پاسخدهی سازگارانه والدین را کاهش میدهد.
روش پژوهش روش پژوهش حاضر توصیفیهمبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل والدین کودکان دبستانی 7 تا 11 سال بود که در سال تحصیلی 2022-2023 در مدارس شهر تهران ثبت نام کرده بودند که از میان آنها تعداد 650 نفر به روش داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختی والدین (PAQ) (2015)، دشواری در تنظیم هیجان (DERS) (2004) و سیستم سنجش رفتار کودک ویراست سوم (BASC-3) (2015) بود. برای تحلیل دادهها از روش همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار Amos نسخه 29 استفاده شد.
یافتهها نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد انعطافپذیری روانشناختی والدین پیشبین معنیداری برای اختلالات بالینی کودکان است و این رابطه بهطور معنیداری توسط دشواری تنظیم هیجان میانجیگری میشود.
نتیجهگیری یافتههای پژوهش نشان داد انعطافپذیری روانشناختی پایین در والدین با افزایش اختلالات بالینی در کودکان همراه است و این رابطه از طریق دشواری در تنظیم هیجان والدین میانجیگری میشود. این نتایج بر نقش کلیدی فرآیندهای روانشناختی والدین در تبیین مشکلات بالینی کودکان تأکید دارد و اهمیت توجه به ظرفیتهای شناختی-هیجانی والدین را در مطالعات مربوط به سلامت روان کودکان برجسته میسازد.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |