1- گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علومانسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
چکیده: (216 مشاهده)
زمینه و هدف نوجوانی دورهای حساس و تعیینکننده در شکلگیری ظرفیتهای خودکنترلی و خودتنظیمی است که هوش اخلاقی میتواند بهعنوان عاملی کلیدی، مسیر رشد نوجوانان را تحتتأثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر پیشبینی خودکنترلی و خودتنظیمی براساس هوش اخلاقی در نوجوانان دختر بود.
روش پژوهش مطالعه حاضر ازنظر هدف بنیادی و ازنظر ماهیت توصیفی از نوع همبستگی و پیشبین است. جامعه آماری موردنظر را کلیه دانشآموزان دختر سال نهم مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی 2023-2024 تشکیل دادند. حجم نمونه براساس ملاک کلاین 335 نفر محاسبه و گروه نمونه با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی و چندمرحلهای انتخاب شدند. جهت سنجش متغیرهای موردپژوهش از پرسشنامههای هوش اخلاقی لنیک و کیل (2005)، خودتنظیمی بوفارد (1995)و خودکنترلی تانجی (2004) استفاده شد. پیش از تجزیهوتحلیل دادهها، مفروضههای نرمال بودن توزیع دادهها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف بررسی شد. از روشهای آمار توصیفی، رگرسیون همزمان و چندمتغیری به شیوه گامبهگام و نرمافزار SPSS نسخه 27 استفاده گردید.
یافتهها نتایج تحلیل دادهها حاکی از آن بود که متغیر هوش اخلاقی 15درصد از واریانس خودکنترلی و 6 درصد از واریانس خودتنظیمی را بهصورت مثبت و معنیدار پیشبینی میکند. همچنین هوش اخلاقی میتواند پیشبینیکننده 21درصد از واریانس خودتنظیمی و خودکنترلی در نوجوانان باشد.
نتیجهگیری نتایج نشان داد هوش اخلاقی نقش قابلتوجهی در خودکنترلی و خودتنظیمی نوجوانان دختر دارد. توجه به ابعاد اخلاقی در کنار عوامل شناختی و هیجانی میتواند درک جامعتری از مکانیسمهای مؤثر بر خودکنترلی و خودتنظیمی فراهم آورد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/3/12 | پذیرش: 1404/10/13 | انتشار: 1404/10/13