دوره 6، شماره 4 - ( دوره 6، شماره 4 (پیاپی 22)- در حال انتشار 1404 )
جلد 6 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: 1
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Atabi H, Tahmasebi pour N, Babazadeh M H. (2026). Predicting Self-Control and Self-Regulation Based on Moral Intelligence in Female Adolescents Tehran. Journal of Childhood Health and Education. 6(4), doi:10.32598/JECHE.6.4.381.2
URL: http://jeche.ir/article-1-348-fa.html
URL: http://jeche.ir/article-1-348-fa.html
عتابی حمیده، طهماسبی پور نجف، بابازاده محمدحسین.(1404). پیشبینی خودکنترلی و خودتنظیمی بر اساس هوش اخلاقی در نوجوانان دختر تهران فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 6 (4) 10.32598/JECHE.6.4.381.2
1- گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه تربیت دبیرشهید رجایی، تهران، ایران
چکیده: (108 مشاهده)
زمینه و هدف: نوجوانی دورهای حساس و تعیینکننده در شکلگیری ظرفیتهای خودکنترلی و خودتنظیمی است که هوش اخلاقی میتواند بهعنوان عاملی کلیدی، مسیر رشد نوجوانان را تحت تأثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر پیشبینی خودکنترلی و خودتنظیمی بر اساس هوش اخلاقی در نوجوانان دختر بود.
روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی از نوع همبستگی و پیشبین است. جامعه آماری موردنظر را کلیه دانشآموزان دختر سال نهم مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1403 تشکیل دادند. حجم نمونه بر اساس ملاک کلاین 335 نفر محاسبه و گروه نمونه با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی و چندمرحلهای انتخاب شدند. جهت سنجش متغیرهای موردپژوهش از پرسشنامههای هوش اخلاقی لنیک و کیل (2005)، خودتنظیمی بوفارد (1995)و خودکنترلی تانجی (2004) استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی، رگرسیون همزمان و چندمتغیری به شیوه گامبهگام و نرم افزار spss-27 استفاده گردید.
یافته ها: نتایج تحلیل داده ها حاکی از آن بود که متغیر هوش اخلاقی 15درصد از واریانس خودکنترلی و 6درصد از واریانس خودتنظیمی را بهصورت مثبت و معنیدار پیشبینی میکند (p<0/01 ). همچنین هوش اخلاقی میتواند پیشبینیکنندهی 21درصد از واریانس خودتنظیمی و خودکنترلی در نوجوانان باشد (p<0/01 ).
نتیجه گیری: در مجموع، نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که هوش اخلاقی میتواند خودکنترلی و خودتنظیمی را در نوجوانان دختر پیشبینی کند.
روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی از نوع همبستگی و پیشبین است. جامعه آماری موردنظر را کلیه دانشآموزان دختر سال نهم مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1403 تشکیل دادند. حجم نمونه بر اساس ملاک کلاین 335 نفر محاسبه و گروه نمونه با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی و چندمرحلهای انتخاب شدند. جهت سنجش متغیرهای موردپژوهش از پرسشنامههای هوش اخلاقی لنیک و کیل (2005)، خودتنظیمی بوفارد (1995)و خودکنترلی تانجی (2004) استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی، رگرسیون همزمان و چندمتغیری به شیوه گامبهگام و نرم افزار spss-27 استفاده گردید.
یافته ها: نتایج تحلیل داده ها حاکی از آن بود که متغیر هوش اخلاقی 15درصد از واریانس خودکنترلی و 6درصد از واریانس خودتنظیمی را بهصورت مثبت و معنیدار پیشبینی میکند (p<0/01 ). همچنین هوش اخلاقی میتواند پیشبینیکنندهی 21درصد از واریانس خودتنظیمی و خودکنترلی در نوجوانان باشد (p<0/01 ).
نتیجه گیری: در مجموع، نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که هوش اخلاقی میتواند خودکنترلی و خودتنظیمی را در نوجوانان دختر پیشبینی کند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
