Ethics code: IR.IAU.TABRIZ.REC.1401.267
1- گروه زبانشناسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.
2- گروه آموزش زبان انگلیسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.
3- گروه گفتار درمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.
چکیده: (201 مشاهده)
زمینه و هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی درک و تولید ساختارهای دستوری زبان فارسی در کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم در مقایسه با کودکان با رشد معمول انجام شده است. اگرچه نقصهای کاربردشناختی از ویژگیهای شناختهشده اتیسم هستند، تواناییهای دستوری، بهویژه در زبان فارسی، کمتر مورد بررسی قرار گرفتهاند.
روش پژوهش این پژوهش با استفاده از طرح شبهآزمایشی از نوع گروه آزمون-کنترل انجام شد. شرکتکنندگان شامل۸۰ کودک ۳ تا ۷ ساله در تبریز بودند (۴۰ کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم و ۴۰ کودک با رشد معمول برای ارزیابی درک و بیان ساختارهای دستوری فارسی از آزمون آفازی دوزبانه پارادیس و لیبین (۱۹۸۷) استفاده شد و پاسخها از طریق پرسشنامه درک دستور زبان دوروثی بیشاپ (۱۹۸۳) ثبت گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار اس SPSS تحلیل شدند و تفاوتهای بین گروهها در ساختارهای مختلف دستوری بررسی گردید.
یافتهها کودکان مبتلا به اتیسم در مقایسه با کودکان با رشد معمول، عملکرد بهطور معناداری پایینتری در درک و تولید ساختارهای دستوری زبان فارسی نشان دادند (میانگین نمره: 20/96 در مقابل60/04). این دشواریها بهویژه در ساختارهای نحوی پیچیده مانند جملات مجهول، بازتابی و وابسته بیشتر مشاهده شد. این نقصها بهطور مشابه در هر دو حوزه درکی و بیانی مشاهده گردید.
نتیجهگیری یافتهها نشاندهنده وجود نقص قابل توجه در تواناییهای دستوری کودکان فارسیزبان مبتلا به اختلال طیف اتیسم است. این نتایج بر اهمیت شناسایی زودهنگام و طراحی مداخلات مبتنی بر دستور زبان برای حمایت از رشد زبانی و بهبود پیامدهای ارتباطی و آموزشی در این کودکان تأکید میکند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/8/26 | پذیرش: 1404/10/13 | انتشار: 1404/10/13