دوره 6، شماره 4 - ( دوره 6، شماره 4 (پیاپی 22)- در حال انتشار 1404 )
جلد 6 شماره 4 صفحات 555-540 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: 14030905/273/3
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mirgol A, Ghorbani Z, Mohammadi F, Alisoufi A N, Soheyli M. (2026). Comparing the Effect of Islamic Quality of Life Education and Dialectical Behavior Therapy Skills on Self-Harming Behaviors in Delinquent Adolescents. Journal of Childhood Health and Education. 6(4), 540-555. doi:10.32598/JECHE.6.4.369.1
URL: http://jeche.ir/article-1-336-fa.html
URL: http://jeche.ir/article-1-336-fa.html
میرگل احمد، قربانی زهرا، محمدی فرشید، علیصوفی الله نظر، سهیلی مرضیه.(1404). مقایسه اثربخشی آموزش ارتقایکیفیت زندگی اسلامی و مهارتهای رفتاردرمانی دیالکتیکی بر رفتارهای خودآسیبرسان در نوجوانان بزهکار فصلنامه سلامت و آموزش در دوران کودکی 6 (4) :555-540 10.32598/JECHE.6.4.369.1
احمد میرگل1 
، زهرا قربانی2 ، فرشید محمدی3 ، الله نظر علیصوفی*4 ، مرضیه سهیلی4
، زهرا قربانی2 ، فرشید محمدی3 ، الله نظر علیصوفی*4 ، مرضیه سهیلی4
1- گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، زاهدان، ایران.
2- گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3- گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
4- گروه روانشناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3- گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
4- گروه روانشناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده: (179 مشاهده)
زمینه و هدف افزایش سریع رفتارهای خودآسیبرسان در بین نوجوانان بزهکار و گسترش آن در شبکههای اجتماعی ضرورت مطالعه این رفتار را روشن کرده است. بنابراین هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان ارتقای کیفیت زندگی اسلامی و آموزش مهارتهای رفتاردرمانی دیالکتیکی بر رفتارهای خودآسیبرسان در نوجوانان بزهکار بود.
روش پژوهش در این مطالعه نیمهآزمایشی جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربیت شهر زاهدان در سال 2025 میلادی بود. از میان آنها 60 نوجوان به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمون و یک گروه کنترل (هر گروه 20نفر) جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از سیاهه رفتارهای خودآسیبرسان کلونسکی و گلین استفاده شد. گروه ازمون اول دوره آموزشی ارتقای کیفیت زندگی اسلامی و گروه آزمون دوم مهارتهای رفتاردرمانی دیالکتیکی را طی 8 جلسه 60 دقیقهای (هر هفته 1 جلسه) بهصورت گروهی دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. برای تحلیل دادههای پژوهش از شاخص آماره ام.باکس، تحلیل واریانس چندمتغیری، تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر، آزمون تعقیبی و واریانس بین گروهی استفاده شد.
یافتهها نتایج حاکی از آن بود که استفاده از رفتاردرمانی دیالکتیکی و آموزش ارتقای کیفیت زندگی اسلامی بر بهبود کارکردهای درون فردی و بهبود کارکردهای بین فردی در مرحله پسآزمون تأثیر دارد.
نتیجهگیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد مداخله ارتقای کیفیتزندگیاسلامی و درمان دیالکتیکی باعث میشود از خطر خودآسیبرسانی در نوجوانان بزهکار جلوگیری شود.
روش پژوهش در این مطالعه نیمهآزمایشی جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربیت شهر زاهدان در سال 2025 میلادی بود. از میان آنها 60 نوجوان به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمون و یک گروه کنترل (هر گروه 20نفر) جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از سیاهه رفتارهای خودآسیبرسان کلونسکی و گلین استفاده شد. گروه ازمون اول دوره آموزشی ارتقای کیفیت زندگی اسلامی و گروه آزمون دوم مهارتهای رفتاردرمانی دیالکتیکی را طی 8 جلسه 60 دقیقهای (هر هفته 1 جلسه) بهصورت گروهی دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. برای تحلیل دادههای پژوهش از شاخص آماره ام.باکس، تحلیل واریانس چندمتغیری، تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر، آزمون تعقیبی و واریانس بین گروهی استفاده شد.
یافتهها نتایج حاکی از آن بود که استفاده از رفتاردرمانی دیالکتیکی و آموزش ارتقای کیفیت زندگی اسلامی بر بهبود کارکردهای درون فردی و بهبود کارکردهای بین فردی در مرحله پسآزمون تأثیر دارد.
نتیجهگیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد مداخله ارتقای کیفیتزندگیاسلامی و درمان دیالکتیکی باعث میشود از خطر خودآسیبرسانی در نوجوانان بزهکار جلوگیری شود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
